بیان مساله: در مورد استفاده از پست های شیشه ای (بایو گلاس) تحقیقات اندکی صورت پذیرفته است.هدف: این مطالعه کلینیکی با هدف مقیاسه تأثیر دو نوع پست شیشه ای و فلزی پیش ساخته در اجرای کلینیکی ترمیم های وسیع کامپوزیت در دندانهای قدامی بالا انجام شد.روش بررسی: تعداد 60 دندان قدامی اندو شده فک بالا که دارای انهدام افقی یا عمودی در تاج بودند، انتخاب شدند. دندانها بر اساس نوع پست، به دو گروه 30 تایی پاراپست فلزی و پست بایوگلاس تقسیم شدند. هر گروه بر اساس نوع بایت قدامی به سه گروه نرمال، بایت عمیق و نوک به نوک تقسیم گردید. برای پست شیشه ای به میزان یک سوم طول کانال و برای پست فازی دو سوم طول کانال خالی شد. پس از اچ کردن با اسید فسفریک 37% و کاربرد ماده باندینگ عاجی Syntac در عاج تاج و ریشه،از Duo Cernent برای چسباندن پست بایوگلاس و از کامپوزیت رزین خود سخت شونده Degufil برای چسباندن پست فلزی پیش ساخته استفاده شد. ترمیم تاج دندانها با استفاده از کامپوزیت هیبرید Heliomalor انجام شد. بیماران از نظر یافته های کلینیکی، رادیوگرافیک و شکست ترمیم هر سه ماه یک بار و تا 1.5 سال پیگیری شدند. جهت تحلیل نتایج از ازمون دقیق فیشر و پیرسون استفاده شد (P=0.05).یافته ها: در هیچ یک از موارد رادیوگرافی ضایعه پری آپیکال را نشان نداد. استفاده از سیمان رزینی و ماده باندینگ عاجی موجب افزایش سیل پست گردید. نوع پست تأثیر قابل ملاحظه آماری در میزان موفقیت کلینیکی ترمیم ها نداشت و گیر ترمیم نیز با دو نوع پست یکسان بود. نوع انهدام تاج تأثیر قابل ملاحظه ای در میزان موفقیت ترمیم نداشت. نوع بایت قدامی بیمار تأثیر قابل ملاحظه ای در میزان موفقیت داشت؛ زیرا در کل نمونه ها 6.6% شکست مشاهده شد که شامل کنده شدن ماده ترمیمی و مربوط به بیمارانی بود که دارای بایت عمیق بودند. نتیجه گیری: در ترمیم های وسیع کامپوزیت در بیماران با بایت عمیق لازم است از پست شیشه ای و پاراپست به صورت محتاطانه تری استفاده شود.

فرضیه: چسب های درزگیر بر پایه پلیمر سیلانی اصلاح شده، به دلیل کاربردهای مختلف و قابلیت مطلوب، سهم عمده ای از بازار مصرف را به خود اختصاص داده اند. روش ها به منظور تعیین پارامترهای بهینه فراوری، مراحل مختلف عمل آوری سطح زیرایند آلومینیمی شامل چربی زدایی، سمباده زنی و اعمال آستری بررسی شد. در این راستا، عملکرد چهار نوع چربی زدا و دو نوع آستری پایه سیلانی ارزیابی شدند. همچنین، ضخامت بهینه لایه چسب برای دست یابی به حداکثر استحکام اتصالات چسبی تعیین شد. اثر نوع محلول چربی زدا و آسترهای پایه سیلانی بر استحکام چسبندگی چسب درزگیر، با آزمون استحکام برشی هم پوشان ارزیابی شد. اثر ضخامت لایه چسب بر استحکام چسبندگی و چقرمگی شکست با آزمون های استحکام برشی هم پوشان و استحکام گسستگی بررسی شد. یافته ها ضخامت بهینه لایه چسب، بر اساس نتایج استحکام برشی 0. 5mm و بر اساس نتایج چقرمگی شکست 1. 25mm تعیین شد. کاهش استحکام اتصال چسبی در ضخامت های بیشتر را می توان به حبس حباب هوا در لایه چسب و اثر کمتر زیرایند نسبت داد. همچنین، حداقل الزامات عمل آوری سطح آلومینیم، چربی زدایی و سمباده زنی سطح تعیین شد که موجب تغییر نوع شکست از چسبی به هم چسبی شد. به کارگیری دو نوع آستری سیلانی دارای گروه اپوکسی، گلیسیدوکسی پروپیل تری متوکسی سیلان، (GPS) و گروه آمین، تری اتوکسی سیلیل پروپیل آمین (APS)، بر بهبود دوام اتصال چسبی، حتی پس از گذشت 2500h پیرسازی چرخه ای موثر شناخته شد

هدف: هدف این مطالعه ارزیابی استحکام پیوند سیستم Self - etch ADHESIVE مورد آزمایش (AdheSE, vivadent Lichtenstein) با سه روش آماده سازی عاج بود.روش بررسی: تعداد 66 دندان پرمولر سالم انسانی به 3 گروه تقسیم شدند (22=n) یک سطح صاف عاجی ایجاد شد.در گروه اول: دندان با اسید فسفریک 35% اچ شد، سپس ماده AdheSE استفاده شد. در گروه 2: تنها ماده AdheSE استفاده شد. در گروه 3: مراحل کار مانند گروه 2 بود، اما بعد از اچ، سطح دندان بوسیله 5% Naocl دپروتئینه شد. بعد از 500 سیکل حرارتی نمونه ها توسط Cross head تیغه ای با سرعت نیم میلی متر در دقیقه شکسته شدند. اطلاعات بدست آمده توسط آنالیز واریانس یک عاملی و تست دانکن ارزیابی شد.یافته ها: نتایج نشان داد که در مقایسه گروه 1 با گروههای2  و 3 اختلاف معنی داری وجود داشت ولی در مقایسه گروههای 2 و 3 با هم دیگر اختلاف معنی داری وجود نداشت استحکام پیوند هنگام استفاده از اسید فسفریک و بدنبال آن استفاده از عامل bonding با میانگین (MPa 25.72) از نظر آماری بیشتر از دو گروه دیگر بود. در گروه 2 که شامل استفاده از عامل bonding خود اچ کننده به تنهایی بود، کمترین میزان استحکام پیوند دیده شد.نتیجه گیری: در صورتی که از ماده bonding خود اچ کننده برای ترمیم دندانها استفاده می شود، اسید اچ کردن اضافی سطح دندان باعث افزایش گیر و استحکام پیوند ترمیم می گردد.

زمینه و هدف: با وجود ارایه ادهزیوهای self-etch و ساده شدن مراحل باندینگ و کاربرد همزمان آنها بر روی مینا و عاج در یک حفره، باند به مینای این ادهزیوها در مقایسه با روش معمول اچینگ مینا هنوز مورد سوال است. تحقیق حاضر با هدف مقایسه استحکام برشی باند سه سیستم self-etch ADHESIVE با سه pH مختلف بر روی مینای دندان گاو در شرایط خشک و مرطوب انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه تجربی، تعداد 77 دندان قدامی سالم فک پایین گاو انتخاب شد و در قالبهای آکریلی ثابت گردید؛ سپس توسط صفحه پالیش 600 grit یک سطح صاف مینایی آماده شد. دندانها به 7 گروه 11 تایی به ترتیب زیر تقسیم شدند: در گروه 1 و 2 از سیستم Prompt L-Pop (PLP) به ترتیب در شرایط خشک و مرطوب، در گروه 3 و 4 از سیستم Clearfil SE Bond (CSEB) در شرایط خشک و مرطوب، در گروه 5 و 6 از سیستم iBond (iB) در شرایط خشک و مرطوب، در گروه 7 نیز به عنوان کنترل از Margin Bond استفاده شد. شرایط خشک با کمک پوار هوا به مدت 10 ثانیه فراهم گشته و در شرایط مرطوب آب اضافی بر سطح دندانها فقط توسط پنبه برداشته شد. با استفاده از قالب تفلونی به ارتفاع 4 و قطر 2 میلیمتر استوانه ای کامپوزیتی بر سطح باند تهیه شد؛ پس از 24 ساعت نگهداری در آب با دمای اطاق، نمونه ها تحت سیکل حرارتی قرار گرفتند؛ سپس نمونه ها در دستگاه Instron تحت نیروی برشی با سرعت  mm/min 1 قرار گرفته و مقادیر استحکام برشی باند بر حسب MPa محاسبه شد. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از آزمون آماری ANOVA و Scheffe مورد تحلیل قرار گرفته و نحوه شکست با استفاده از استریومیکروسکوپ بررسی گردید. P<0.05 به عنوان سطح معنی دار آماری در نظر گرفته شد. یافته ها: استحکام باند گروه CSEB در شرایط خشک (MPa 4.8 ± 21.5) به طور معنی داری از دو گروه PLP و iB بیشتر بود (P<0.001). استحکام باند دو گروه iB (MPa 3±9.49) و PLP (MPa 2.2±9.60) در شرایط خشک به طور معنی داری از گروه CSEB و کنترل (MPa 5.1±20.99) کمتر بود (P<0.001). تفاوت آماری معنی داری از لحاظ استحکام باند بین دو گروه PLP و iB در شرایط خشک مشاهده نشد (P=1.0). استحکام باند گروه CSEB در شرایط مرطوب (MPa 3±21.8) به طور معنی داری از PLP و iB بیشتر بود (P<0.001). استحکام باند دو گروه iB (MPa 3±10.83) و PLP (MPa 4±10.6) در شرایط مرطوب به طور معنی داری از گروه CSEB و کنترل کمتر بود (P=0.0). تفاوت آماری معنی داری از لحاظ استحکام باند بین دو گروه PLP و iB در شرایط مرطوب مشاهده نشد (P=0.99). در هیچ یک از 3 سیستم self-etch مورد بررسی میانگین استحکام باند در شرایط خشک و مرطوب تفاوت آماری معنی داری نشان نداد (P به ترتیب PLP:0.53، 0.84CSEB: و iB:0.34). شکست در دو گروه PLP و دو گروه iB اغلب به صورت ADHESIVE و در دو گروه CSEB بیشتر به صورت mixed (شکست ADHESIVE به همراه cohesive در کامپوزیت) مشاهده شد.نتیجه گیری: بر اساس نتایج این تحقیق باندینگ CSEB بر روی مینا استحکام باند مناسبی داشت؛ در حالی که دو سیستم iB و PLP بر روی مینای تراش خورده، باند کمتری داشتند. 3 سیستم چسبنده self-etch حساسیت تکنیکی به رطوبت اولیه مینا نشان ندادند. 

هدف از این مطالعه، مقایسه قدرت باند نگهدارنده های اسید اچ بریج متعاقب آماده سازیهای سطحی وادهزیوهای مختلف بود. 60 دندان کانین سالم انتخاب گردید. نگهدارنده هایی از جنس نیکل کرم بریلیوم برای سطح لینگوال دندانها ساخته است. نمونه های ریختگی از نظر اندازه ابعاد شبیه به یکدیگر بودند. یک زائده ریختگی در قسمت میانی هر نمونه قرار گرفت. نمونه ها بر اساس نوع آماده سازی سطح به سه گروه تقسیم شدند (سندبلاستینگ، اچ شیمیایی، حرارت درمانی). سپس هر گروه بر اساس سیمان چسباننده به دو زیر گروه تقسیم شدند (SBMP and Duo Cement - Enforce).بعد از آماده سازی سطوح نگهدارنده ها و مینا، نمونه های مورد به نظر مینای سطح لینگوال باند شدند بعد از یک هفته نگهداری در حرارت 37 درجه سانتیگراد و رطوبت %100، قدرت باند برشی نمونه های هر زیر گروه ده تایی توسط کراس هید تیغه ای با سرعت 2 میلی متر در دقیقه ارزیابی شد.برای تشخیص اختلافات قابل ملاحظه در آنالیز واریانس یکطرفه و تست دانکن با احتمال %99 استفاده شد. هنگامیکه از Heat Air abrasion و treatmant استفاده شد، در نوع سمان چسباننده از اهمیت قابل توجهی برخوردار نبود. توسط آماده سازی شیمیایی، قدرت باند توسط SBMP و دئوسمنت بیشتر از Enforse بود (kg 106.7) قدرت باند Enforce برای تمام آماده سازیها یکسان بود. اسکاج باند مالتی پریس ودئوسمنت به همراه آماده سازی شیمیایی بالاترین قدرت باند را نشان داد. در مقایسه شش زیر گروه آزمایشی، بالاترین قدرت باند مربوط به زیر گروه CS بود. حرارت درمانی توانست با هر دو نوع سمان چسباننده قدرت باند مناسبی را ایجاد نماید.در این مطالعه برای ایجاد مناسبترین قدرت باند توسط نگهدارنده های اسید اچ بریج از جنس بیس متال، به مینای دندان بهترین راه، آماده سازی با محلول شیمیایی و سپس استفاده از ادهزیو SBMP به همراه دئوسمنت بود در حالیکه حرارت درمانی و Air abrasion نیز توانستند قدرت باند مناسبی را به مینا ایجاد نماید.

سابقه و هدف: جداشدگی پست (debonding) از مهمترین علل شکست در ترمیم دندان های اندو شده با پست های فایبر میباشد. ضعیفترین حلقه اتصال در مجموعه پست – سمان رزینی – عاج، چسبندگی سمان به عاج است. هدف این تحقیق مقایسه استحکام باند برشی دو گروه سمان رزینی و در اتصال پست فایبر با عاج دندان بوده است.مواد و روش ها: 40 دندان پرمولر تک کانال مندیبل با ریشه سالم تحت درمان استاندارد ریشه قرار گرفتند، سپس تاج دندان از محل اتصال با سمان قطع شد. سپس با دریل مخصوص کارخانه RTD فضای پست در داخل کانال آماده گردید. نمونه ها به طور تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند. پستهای فایبر Matchpost (RTD) سایز 2 در گروه A با سمان رزینی Core Cem (RTD) و در گروه B با سمان رزینی Panavia F2 (Kuraray) با استفاده از پرایمر و تکنیک Self- etch در داخل کانال سمان شدند. در گروه C پستها با سمان رزینی Bisco (BisCem) و در گروه D با سمان رزینی Maxcem Elite (Kerr) مطابق دستور کارخانه در کانال دندان سمان شدند. تمام نمونه ها به مدت 40 ثانیه لایت کیور و سپس در آکریل مانت و با دیسک به 2 قطعه 4 میلیمتری تقسیم شدند و از هر دندان 2 نمونه بدست آمد. توسط دستگاه Instron تست Push-out برای هر نمونه انجام شد تا شکست رخ دهد. از تقسیم مقدار نیرو بر سطح باند شده، استحکام باند برشی به مگاپاسکال بدست آمد. سپس آزمون های آماری ANOVA one way و Dunnett جهت آنالیز یافته ها انجام شد.یافته ها: میانگین استحکام باند برشی در گروه های مورد آزمایش بر حسب مگاپاسکال به شرح زیر بدست آمد، گروه 12.6±3.77 A گروه 14.61±4.18 B گروه 7.26±2.49 C و گروه 6.68±3.17 D، آزمون آماری نشان داد که چهار گروه از نظر میزان استحکام باند برشی تفاوت معنی دار آماری دارند. (P=0.001) از سوی دیگر ملاحظه گردید که استحکام باند حاصل از کاربرد سمان های گروه A و B با تکنیک باندینگ Self- etch از لحاظ آماری متفاوت نمی باشد. همچنین سمانهای Self-ADHESIVE گروه C و D تفاوت معناداری در استحکام باند نشان ندادند. در حالیکه سمانهای گروه A و B با تکنیک Self-etch میانگین استحکام باند بیشتری نسبت به سمانهای گروه C و D با تکنیک باندینگ Self-ADHESIVE نشان دادند و این اختلاف از نظر آماری معنادار بود (P<0.05).نتیجه گیری: اگر در سمان کردن پست فایبر در داخل کانال دندان از سمانهای رزینی Self-etch استفاده کنیم استحکام باند قوی تری نسبت به سمان های رزینی Self-ADHESIVE بدست می آوریم.